-

Jeg gråter og må le litt òg, for
slik er dikta, slik
er livet

for slik er musikken
av tid
  av stillhet
og av fall

(- Slik er 
alles, kjære. For sannheten er jo at
våre barn, og våre barns barn, og deres barn deretter)

- er de største diktene

Og vi
har alle barnets korn
 med oss selv før
fødselssmertenes tikkende klokker

uavhengig av hvor unge
vi har måttet bli
når vi
bråmodnes.

Et travelt øyeblikk mellom A og C

Skuldrene mine gjør uvante bevegelser
en fremmedfølt bergensdag, jeg
ser knuter
i de jeg passerer

og en mann står fastfrosset i trafikken, jeg
klapper ham lett på skulderen, sier
"Det er trygt, det er einveiskjøring, du kan gå nå."


Han responderer ikke. Det
jeg prøvde å gi
var kanskje ikke det han
stille spurte etter

Men jeg håper han fant noe
et sted
som hjalp ham
Jeg håper han
krysset gaten
og ble fri
fra hodets knugende rop

Venleik

Knuselege hjarter og milde sjelar

Ver så snill
- Ikkje straff meg
for feilgrep
eg ikkje kan gå tilbake
og gjere om inkje

for eg legg meg flat
og beklagar alle overtramp
men meir enn det
kan ikkje gjerast.

Me er berre knuselege hjartar
og milde sjelar.

Fingertuppar

Du trudde eg tykkja du var feit
då eg kommenterte at du hadde
lagt på deg.

Det var berre min klønate måte å
seie "Eg ser deg," - på, "eg
erkjennar deg, du
såg annleis ut for eitt år sida, no
er du litt endra, - korleis har du det, når eg ser
deg tenkjar eg med ett på kroppen din, fordi han
er din, fordi eg i eit overraskande glimt innser at eg ville hatt han
inntil min, fordi eg jo lurar, fordi eg
no atter hugsar at eg
elskar stemmen din og så berre seier noko (kva som helst) så du må seie noko att.

Du er ikkje feit.

- Men om du hadde vore det
hadde det ikkje gjort noko.
Det er ikkje noko gale
i å vere dét.